अग ये चिऊताई! चिऊताई तुझं घरट कुठे असतं. कावळा चिमणीला म्हणाला. चिमणी कावळ्याला म्हणाली.  कावळे दादा आता कसलं घरटं आणि कशाचं काही आता काहीच नाही राहिलं बघ.  अरे!आपलं झाडा झुडपात घरटं असायचं. आता ह्या लोकांनी झाडं झुडप ठेवलीच नाहीत. मी कुठेतरी गवताची कापसाची बोळे, काड्या कुड्या आणून एखाद्या इमारतीच्या गच्चीत किंवा एखाद्या खिडकीच्या बोळात किंवा एखाद्या पत्र्यामध्ये घर बांधते.  माझी पोर त्याच्यामध्ये उकड्याने कधीकधी गुदमरतात. कधी घर चांगलं नसल्यामुळे खाली पडतात. अगदी नकोस झालय बघ.  दादा बर ते जाऊ दे. पण पूर्वी शेतीवाडी व्हायची. सर्व काही व्हायचं. त्यामुळे खाचरा, वावरामध्ये अन्न मिळायचं. खाली पडलेलं धान्य वेचून पोटभर पशुपक्षी खायचे. आता ते पण नाही राहिलं बघ.  आता काय सिमेंट खायचं? अरे कुठेतरी कचऱ्यामध्ये काहीतरी भेटलं तर तेच उचलून आणायचं आणि तेवढेच पोराला द्यायचं. नाही गांडूळ, नाही किडामुंगी त्यामुळे ते पण अन्न गेलं. आता काढायचं कसंतरी.  अरे दादा, तू मला सर्व विचारलं. पाहिला तू माझ्या दारात यायचा. अन्न खायचा, विचारून जायचा, आता तसं मला काहीच तुला देता येत नाही...